Fantazi

Küçük bir adanın yemyeşil tepesinde, yıldızların sıcak bir yorgan gibi üstümü örttüğü bir gecede, usul usul ismini mırıldanıyorum. O sırada öylesine coşkulu bir sessizlik varki; üşüdüğümü hissedersem sessizliği yorganımın üzerine çekiyorum. Sanki hep oradaydım. Sanki sonsuza kadar hep orada kalacaktım. Ne güzel dedim kendime... Çünkü; dünya dedikleri yerdeki saçma sapan hayat kavgaları ve insan egoları beynimi tırmalamıyordu. Çok uzaklarda yalnız yalnız kıpırdaşan bir ışık görüyordum. Belki de yalnız değilim dedim, kendi kendime avundum, sessizce ağladım...