Unutuyorum Bazen

Aslında tam da şu anda olduğu gibi, ara ara ve bazen de sıklıkla unutuyorum; bazı konularda artık yazmayacağım hatta düşünmeyeceğim diye aynada gördüğüm şahısa yeminler ettiğimi... Belki daha önce defalarca yazdığım için, belki birşey farketmez nasılsa dediğim için, ama en çokta artık geç kaldığımı düşündüğüm için ve böyle düşünceler beni gerçekten çok üzdüğü için. Halbu ki düşüncelere ve klavyeye gem vurmak çoğu kez dipsiz karanlık bir kuyuya düşmek ve nafile çabalarla oradan kurtulmaya çalışmak gibi tarif edilebilir. Son 7-8 senedir bu coğrafyada giderek artan bir zihinsel işkence elbette bana bunu yaptıran... Kastetmek istediği birşeyler varsa insanın ve o kasıt daha düşünce labirentlerinde yaratılırken sahibini korkuya sevk ediyorsa eğer, bu sadece yönetenlerin yüreksizliğidir, düşünenlerin değil.